|
درک درست ازبخشش وگذشت نسبت به
خطایای دیگران یکی ازمسایل است که اگرآنرا درزندگی روزانه و جاری خویش
بکاربریم، بسا ازمعضلات وجنجال های بیهوده یی را که مردم ما طی حداقل سه دهه
اخیربا آن دست وگریبان بوده اند میتوانیم رفع نمایم.
خانه جنگی ها وسؤتفاهمات متمادی سالهای جنگ، روح و تن مردم ما را به اندازه
کافی خسته و بیمارساخته است. بسیاری درین فکر اند که چطور میتوان کسانی را که
باعث بربادی و یا به اصطلاح خانه خرابی مردم شده اند مورد عفو وبخشش قرارداد
واز گناه دیگران به ساده گی گذشت.
اماعیسی مسیح نجات دهنده بشریت از گناهان، وقتی که دعای ربانی را برای شاگردان
و پیروانش می آموخت چنین فرمود: " خطایای ما را ببخش، چنانکه ما نیز کسانی را
که به ما خطا کرده اند می بخشیم." ( متی 12:6) و یا آیه های 15و16 همین فصل که
در آغاز این نوشته درج گردیده است، برای ما واضح میسازد که وقتی ما از پدر
آسمانی، آرزوی بخشایش وعفو گناهان و خطایای خودرا می نماییم، پس به حیث فرزندان
خدا و پیروان عیسی مسیح در بخشایش وعفو دیگران اقدام کنیم.
عیسی مسیح بخشیده شدن ما را ازجانب خدای پدر مشروط به بخشش و گذشت ما از خطایای
دیگران میسازد. در انجیل متی فصل 18 آیه های 35-23 داستان جالب و آموزنده درج
گردیده است که میگوید:
چون ملکوت آسمانی مانند پادشاهی است كه تصميم گرفت ازخادمان خود حساب بخواهد.
وقتی اين كار را شروع كرد شخصی را نزد او آوردند كه ده هزاردينارازاو قرضدار
بود امّا چون او نمی توانست آن را بپردازد، اربابش امركرد اورا با زن و فرزندان
وتمام هستی اش بفروشند تا قرض خود را بپردازد. آن شخص پيش پای ارباب خود افتاده
گفت: «ای آقا، به من مهلت بده و من تمام آن را تا پول آخر به تو خواهم پرداخت.»
دل ارباب به حال او سوخت. بطوريكه قرض اورا بخشيد و به او اجازه داد برود.
امّا او وقتی از آنجا رفت درراه با يکی ازهمكاران خود روبرو شد كه درتقريبا صد
دينارازاو قرضدار بود، اورا گرفت و گلويش را فشرده گفت: قرض مرا به من بپرداز.»
آن شخص به پای همكار خود افتاد وبه اوالتماس كرده گفت: به من مهلت بده، پول تو
را می پردازم.» امّا او قبول نكرد و آن مرد را به زندان انداخت تا قرض خود را
بپردازد. خادمان ديگر كه اين ماجرا را ديدند بسيار جگرخون شدند و به نزد ارباب
خود رفته تمام جريان را به اطلاع اورسانيدند. او آن مرد را خواسته به او گفت:
ای غلام شرير، بخاطرخواهشی كه ازمن كردی من همهء قرض تو را به تو بخشيدم. آيا
نمی بايد همينطور كه من دلم برای تو سوخت، تو هم به همكارخود دلسوزى می كردی؟»
ارباب آنقدر خشمگين شد كه آن غلام را به زندان انداخت وامر كرد، كه تا وقتی
تمام قرض خود را نپرداخته است، آزاد نشود. پدر آسمانی من هم با شما
همينطوررفتارخواهد كرد، اگر همهء شما برادر خود را از دل نبخشيد.»
در انجیل مرقس چنین میخوانیم:
" وقتی برای دعا می ايستيد اگر از كسی شكايتی داريد، او را ببخشيد تا پدر
آسمانی شما هم خطايای شما را ببخشد. امّا اگر شما ديگران را نبخشيد، پدر آسمانی
شما هم خطايای شما را نخواهد بخشيد"
( انجیل مرقس 11: 26-25)
بخشش خداوند نور ورحمت است که به ما میتابد، ما هم باید این نورورحمت را به
دیگران انتقال دهیم و جاری سازیم.
ما نباید دربرابر نورورحمت خداوند، که بی پایان جریان دارد، سد ومانع ایجاد
کنیم. زیرا کسی که مانع نور و رحمت و بخشایش خدا وند گردد در آنجا اراده شیطان
وشرارت حکمفرماست.
شنيده ايد كه
گفته شده است : «چشم به عوض چشم و دندان به عوض دندان» امّا من به شما می گويم
به کسی كه به تو بدی می كند بدی نكن و اگر کسی بر گونه راست تو سيلی می زند
گونه ديگر خود را بطرف او بگردان. هرگاه کسی تورا برای گرفتن پيراهنت به محكمه
بكشاند، كرتى خود را هم به او ببخش. هرگاه شخصی تورا به پيمودن يك کيلومترراه
مجبورنمايد دو کيلومتربا او برو. به کسی كه از تو چيزی می خواهد ببخش و از کسی
كه تقاضای قرض می كند، روی نگردان.
( متی5:42-38) اگر ما
دیگران را ببخشیم، درین صورت اراده شیطان وشرارت را از زندگی خود رانده ایم و
حاکمیت شیطان را ویران کرده ایم و حاکمیت خداوند را به قلب وروح خود بر پا
نموده ایم.
وقتی ما مورد آزار و اذیت شخصی قرار میگریم، نباید در صدد انتقام ورویه بالمثل
براییم، بلکه با محبت کردن و بخشیدن، اتش انتقام را فرونشاند وشیطان را در
وسوسه ها واعمالش تنهاگذاشت واز او پیروی نکرد، بالمقابل اراده خدا را که حکم
بخشایش ومحبت حتی با دشمنان نموده است عملی سازیم.
عملی ساختن کلام خداوند وتعمیل اراده او در زندگی روزمره، ما را در مقابله با
شرارت ورزیده میسازد و شخصیت نورانی و روحانی به ما می بخشد. ما باید دیگران را
ببخشیم.
هرچند برای ما افغانها که خاصیت صلحشوری و دلاوری که داریم، شاید بعضی مواقع
دشوار باشد که دیگران را ببخشیم، ولی خداوند از ما می خواهد اگر به جای خشم،
محبت کنیم و به جای انتقام، بخشش وعفونماییم در واقعیت هم اراده خداوند و کلام
خدا را در زندگی خود عملی نموده ایم و هم جوهر مردانگی وجوانمردی افغانی را از
خود تبارز داده ایم.
نباید فراموش کردکه ما فرزندان پد رآسمانی خود هستیم فرق نمی کند که مربوط کدام
قوم، قبیله، ملیت و ملت هستیم، روح وجسم ما متعلق به عیسی مسیح است، به یاد
بیاوریم لحظه های تنهایی عیسی مسیح را که برصلیب کشیده میشد ولی در آن لحظه نیز
از خداوند پدر استدعای بخشایش کسانی را کرد که او را مصلوب کردند. برماست که
نیز هر روز از روح خداوند پر شویم و هم مانند عیسی مسیح شویم که بتوانیم حتی
دشمنان خود را محبت نمایم. در کتاب مقدس نوشته شده است: "امّا به شما كه سخن
مرا می شنويد می گويم: به دشمنان خود محبت نماييد، به آنانی كه از شما نفرت
دارند نيكی كنيد. برای آنانی كه به شما دشنام می دهند دعای خير كنيد. برای
آنانی كه باشما بدرفتاری می كنند دعا كنيد" این آیات را در ذهن خود بخاطر
بسپاریم و در زندگی روزمره خود عملی سازیم، درین صورت ما به سوی جاودانگی وبسوی
اراده پاک خداوند رهبری و رهنمایی شده ایم و در واقعیت ما در مسیح و مسیح در ما
زندگی می کند.
|
