جشن باستانی نوروزاز زمانه‌های باستان تا كنون‌، با شكوهمندی خاصی در سرزمين افغانستان تجليل می گردد. جشن نوروز یکی از قدیمترین عید ها و جشن های تاریخی مردم افغانستان ومنطقه ما است، تجلیل نوروز در تاریخ مردمان آریایی جایگاه خاصی دارد. نوروز یکی از بزرگترین و زیباترین جشن هایی می باشد که برخلاف دیگر جشن ها، از یاد مردم نرفته بلکه در ادوار مختلف تاریخ از آن تجلیل به عمل آمده است.

شاهنامه، پیدایش نوروز را به جمشید پیشدادی نسبت میدهد، طوریکه در افسانه ها آمده است که جمشید در تمام قلمرو امپراطوری خود دستور برگزاری نوروز را داده بود.

در شاهنامه می خوانیم:

به جمشید بر گوهر افشاندند                 مران روز را روز نو خواندند
سر سال نو هرمز فروردین                 برآسوده از رنج بروی زمین

بزرگان به شادی بیاراستند                می و جام و رامشگران خواستند
چنین جشن فرخ از آن روزگار           بما ماند از آن خسروان یادگار

اما شماری از پژوهشگران و تاريخ ‌‌نگاران برين نظرند كه جشن نوروز پيش از جمشيد و قرن‌ها قبل از زردشت نيز برگزار می‌‌شده است.

درباره ريشه‌های تاريخی نوروز، افسانه و سخن بسيار گفته ‌اند و شماری از پژوهشگران آنرا از مراسم کهن آريايی دانسته ‌اند که هزاران سال پيش، باشندگان سرزمين ‌های آريانای کهن، روز اول سال خورشيدی را با برگزاری مراسم مخصوص و  با سرور و شادمانی جشن می ‌گرفتند.

چیزی که جشن نوروز را از دیگر جشن ها جدا می سازد این است که نوروز با زندگی نو و تازه شدن پیوند دارد، با پایان یافتن زمستان و رفتن سرما و جایگزین شدن بهار، انسان نیز افکار، اندیشه و دل خود را از کینه پاک می کند.

محور اصلی جشن نوروز بر شادمانی و سرور و پایکوبی بنا شده و به روح انسان تازه گی و جنبشی نو میدهد.

  جشن  نوروز نويد بخش ختم زمستان و آغازگر بهار می باشد، جشن‌ِ بهاری از نسلی به نسلی به ميراث رسيده و در هر وقت و زمان‌، به تناسب شرايط و خواسته‌های زمانه به شكل ها و شيوه‌های خاص برگزار شده است. نوروز در کشور عزیز ما افغانستان، آیین های فروانی دارد که از آنجمله میتوان به چند مورد آن اشاره کرد:

خانه تکانی: یکی از ارکان اساسی برای آمادگی نوروز بشمار میرود، مردم در آستانه نوروز لباس و کاشانه خود را پاک وپاکیزه می نمایند و بدين ترتيب برای خوش آمد بهار و نوروز آمادگی می ‌گيرند و تلاش می ورزند كه با چهره‌های شاد و لبان متبسم به استقبال  این جشن باستانی بروند.

در روز نوروز همه  سعی می نمایند  که در حد امکان لباس نو تهيه کنند و یا لباس شسته و پاک  بر تن نمايند، سبزی‌چلو با مرغ سفيد  بپزند، خوان نوروزی و سفره هفت ميوه بگسترانند و در کنارهم با خوشی و شادمانی از نوروز تجلیل نمایند.

درافغانستان، نوروز به عنوان جشن بهار و رستاخيز طبيعت، نمادی از فرهنگ پارينه بومی و ملی توسط پير و برنا با مراسم و آداب نوروزی با رنگ و بوی محلی از شمال تا جنوب وازخاور تا باختر در يک سخن بوسيله همگان برگزار می‌شود.

در بلخ کهن جشن نوروز و  جشن باستانی گل سرخ به درازای تاريخ آن عمر دارد. بلخ در روزهای جشن نوروز شبيه به سبدی پر از گل سرخ زيبا و دل‌انگيز است.  بلخيان نه تنها نوروز و جشن گل سرخ را گرامی و عزيز می‌دارند، بلکه آنرا با مراسم ويژه‌ای شادمانه در دامن طبيعت برگزار می‌کنند.

 نوروز يکی از کهن‌ترين يادگارهای پار، نشانه از پيکار نور و ظلمت، نماد آفرينيش مجدد طبيعت، رستاخيز بهار، مژده شکوفه وباران، جشن تکاپو و کار، پيا‌م‌آور هم‌ دلی و هم بستگی است.

مآخد و منابع مورد استفاده :

جشن باستانی نوروز     نوشتًه  پروفیسور رسول رهین  

تجليل نوروز در افغا نستان   نوشتًه انجنیر غلام سخی ارزگانی   

جايگاه والای نوروز درجشنهای قدیم آریایی     نوشتًه  نجم الدین کـاويـانـی     

نوروز تان خجسته باد

و هر روز تان نوروز

هموطنان عزیز،

حلول سال نو 1386 را بهمهء شما  تبریک گفته و سلامتی و سعادت همه تانرا تمنا داریم.