|
سعادت توکل به خدا
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
ای جان من خداوند را ستایش
کن! تا زنده هستم، خداوند را حمد خواهم گفت و تا وقتیکه وجود دارم برای خدای
خود خواهم سرائید. بر رؤسا توکل مکنید و نه بر آدم فانی که نزد او اعانتی نیست.
روح او بیرون میرود و او به خاک خود برمیگردد و در همان روز فکرهایش نابود می
شود.
خوشا بحال کسی که خدای یعقوب
مددگار اوست، که امید او بر خداوند، خدای وی می باشد. او آسمان و زمین را آفرید
و بحر و آنچه را که در آنهاست؛ که راستی را تا به ابد نگاه می دارد. او مظلومان
را دادرسی می کند و گرسنگان را نان می بخشد. خداوند اسیران را آزاد می سازد.
خداوند چشمان نابینایان را باز می کند و خم شدگان را بر می افرازد. خداوند
عادلان را دوست می دارد. خداوند بیگانگان را محافظت می کند و از یتیمان و بیوه
زنان نگهداری می نماید، لیکن طریق شریران را کج می سازد.خداوند تا به ابد سلطنت
میکند و خدای تو ای صهیون، نسل اندر
نسل.
هَلّلِویاه،
سپاس به خداوند!
زبور مقدس ترجمه دری |