بهار میاید

 

بهار و سال نو فرا میرسد. سردی زمستان جای خود  را به گرمی آفتاب می بخشد. نوبت دیدارآغاز می شود . این نوروز است که  بهار  به پیشواز او می آید تا کوه و دشت و صحرا  را به لاله و ارغوان بپوشاند.  شاعری درین باره می سراید:

 نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد            عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد

 ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد            چشم نرگس به شایق نگران خواهد شد   

 این تطاول که کشید از غم هجران بلبل            تا سراپردهء گل نعره زنان خواهد شد

 نوروز آمد . روز ی نو ، ماه نو و سال نو، نوروز دوباره تولد شدن است ، برخاستن دوباره ی انسان و جهان ازمیان خاکستر سرد زمستان. بهار آمد. این نماد زندگی . روز های  امید . روزگار نوشدن، آغاز دگرگونی ها . نوروز آمد تا زمستان در مقدم بهار آب شود و روزگار دیگری فرا رسد. نوروز آمد . این زیباترین سنت اقوام آریایی.  سنتی جمشیدی که هزران سال ید طولای در تاریخ وطن محبوب ما اقغانستان دارد. ما به پیشواز نوروز و بهار می رویم، با دل هایی اگنده از امید، آمدن بهار  را شاد باش.می گوییم و برای شما عزیزان و هموطنان گرامی آرزو می کنیم که  نوروز تان  همیشه بهارباشد ، بهارتان  پر از فیض و برکت . هم چون بهار همیشه  سبز  و خرم باشید  ، غبار دشمنی ، بی اتفاقی و جنگ  را از خانه ی این وطن  دور کنید  ، عشق و مهر و محبت  تنها توسط  ایمان مسیحی میسر است.  در نور بی کران عیسی مسیح زندگی ، تن های خسته تان را  درخشش دهید.

بهار واقعی زمان در زندگی شما میاید که  نجات توسط عیسی مسیح را تجربه نمایید.

 

نوروز وآمدن بهار برهمه خجسته باد

+ + + + + + +

صبا به تهنیت پیر می فروش آمد

که موسم طرب و عیش و ناز و نوش آمد       

هوا مسیح نفس گشت و باد نافه گشای

درخت سبز شد و مرغ در خروش آمد