مسیح
هر که آمد نزد او لبریز شد از چشمه اش
آمدم اکنون به نزدت دستم به دامانت مسیح
هرگز خاموش نکند این شمع نیم سوخته را
گر دردمندی بیا تا
کند درمانت
مسیح
عاقل به عقل خود هرگز نکن تکیه که چون
تا نگشایی قلب خود
نبیند چشمانت مسیح
تا بکی کوزه به کوزه گربگوید چون و چرا
باش چون گل تا دهد سر و سامانت
مسیح
گربود چشم ات به اوهرگز نگردی تو خجل
وعده داد او بهر تو گر باشد ایمانت مسیح
گفت
با خود می برد ما را بسوی آسمان
من بنازم آن وفا و عهد و پیمانت
مسیح
آخر ( ر ) چگونه
گویدت شکر و سپاس
جان
دادی تو برایم
من بقربانت مسیح
( .
شعر از خواهر ر.ج
