پیروان مسیح افغان؛ واقعیت نه تصور
نوشتۀ جلال
بسیاری
ازهموطنان عزیز ما در افغانستان شاید هرگز اسمی ازمسیحیان افغان را درچند
قرن اخیر نشنیده بودند، وهمواره مسیحیان را به عنوان تبعه مربوط دیگر
کشورهامی شناختند، ولی امروز از طریق رادیو، تلویزیون ومجله ها و ویب سایت
ها با اشخاصی روبرو می شوید که خود را افغان و پیرومسیح معرفی میکنند و این
سؤال اکثرا"
در ذهن هم وطنان ما خطورمیکند که چگونه ممکن است که یک افغان که مربوط مذهب
دیگر بوده، پیرومسیح باشد و پیام نجات بخش انجیل را به دیگران موعظه نماید؟
آیا این پدیده هم یکی ازسیاست هایی است که ازسوی کشورهای غربی در جهت ایجاد
نفاق بین افغانان، تحمیل میشود؟
نخیرهموطن عزیز، این طور نیست، جریان ایمان آوردند افغان ها به عیسی مسیح،
به یک شخص خبیر و چیز فهم اصلاً پوشیده نیست که دین و مذهب ریشه در نهاد
آدمی دارد. واقعیت غیر قابل انکار این است که افغان ها براثرمطالعه وتحقیق
شخصی خویش و با توجه به ندای درونی خویش، تصمیم گرفتند که ازعیسی مسیح
پیروی نمایند.
زیرا این عزیزان جواب سؤالات بی پاسخ خود را در انجیل یافتند، وهمین امر
باعث شد که با وجود دشواریها و مشکلات زیاد، درعزم و اراده خود برای پیروی
از عیسی مسیح راسختر و استوار تر شده و امروز خدا را صادقانه خدمت می
نمایند. تاریخ نشان میدهد که افغان ها تازه به مسیحیت مشرف نشدند، بلکه
تفریبا 1900 سال پیش مسیحیت در افغانستان انتشاریافته بود، افغانستان عزیز
یکی از آنجمله کشور های بود، که تعداد زیادی ازهم وطنان ما مزه پیام نجات
را، حتی در اوایل قرون اول و دوم میلادی جشیده بودند و ایمان آورده بودند.
این واقعیت روشن است که پیروان مسیح نه تنها روزگاری در این سرزمین زندگی
میکردند، بلکه در واقع جزو اولین جوامعی بودند که پیام مسیح را پذیرفتند و
به مدت بیش از یازده قرن به عیسی مسیح وفادار ماندند.
علمای دینی و مورخانِ صاحب نظرِ این دوره نمیتوانند شواهد محکم و مستدلی را
که در مورد حضور پیروان مسیح در این منطقه و خدمات شایان توجه شان به جامعه
افغانستان وجود دارد، نادیده بگیرند.
جای بس افتخار است که افغانها در ادوار مختلف تاریخ و خصوصا"
در این سالهای اخیر در داخل و خارج از کشور مشتاق بوده اند تا این پادشاه
سلامتی و آرامی ( عیسی مسیح )را شخصا روبرو شوند و تا آرامی و سلامتی را در
زندگی شخصی خود تجربه کنند. افغان های که به مسیح ایمان آوردند به مانند
دیگر افغانها، کشور خود و مردم خود را دوست دارند و حقیقتاً باور دارند که
تنها عیسی مسیح قادر است که آن آرامش و برکت دائمی را به ایشان ارزانی
دارد. ازآنجاییکه قانون اساسی افغانستان اعلان مینماید که:"پیروان مذاهب
دیگر آزادی مذهب دارند و میتوانند که فرایض دینی خود را در داخل محدوده
احکام قانون اجرأ نمایند"قانون اساسی افغانستان، که حکم رعایت اعلامیه
جهانی حقوق بشری در آن شامل است و دولت را مکلف میداند تاجامعه ای را مبنی
بر عدالت اجتماعی، حفاظت کرامت بشری، حفاظت حقوق بشری بمیان آورد. اعلامیه
حقوق بشر حکم مینماید که " پیروان مذاهب دیگر "آزاد اند که از دین خود
پیروی نموده و مناسک دینی خود را در محدوده احکام قانون بجا آورند.". ما از
دولت افغانستان صمیمانه تقاضا می نماییم که مطابق قانون اساسی کشور و حکم
ماده 18 اعلامیه حقوق بشر" هر کس حق دارد که از آزادی فکر ، وجدان و مذهب
بهره مند شود .این حق متضمن آزادی تغییر مذهب یا عقیده و ایمان می باشد و
نیز شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی است . هرکس می تواند از این
حقوق یا مجتمعاً به طور خصوصی یا به طور عمومی بر خوردار باشد"عمل نماید تا
ما پیروان عیسی مسیح بتوانیم که بدون کدام موانع آنچه عقيده ما است آنرا
تعقيب نماییم و مورد آزار و اذيت ديگران قرار نگيریم. قابل یاد آوری است که
ا فغانستان یکی از اعضای سازمان ملل متحد و امضاء کنندگان اعلامیه جهانی
حقوق بشر و همچنان ملزم به تطبیق و رعایت آن در کشور می باشد. اگر دولت
مردان کشور ماده 18 اعلامیه حقوق بشر را قابل اجرا و تطبق ندانند، آیا تمام
مصوبات و مقررات اعلامیه حقوق بشر را نیز در افغانستان نقض نکرده اند؟
