Home

زندگی مسیحی

میخواهم به مطلبی اشاره کنم که بسیاری از ما یا از آن بی‌خبرهستیم و یا اینکه ترجیح می‌دهیم که راجع به آن صحبت نکنیم. کلام خدا به ما می‌گوید زمانی که قوم بنی‌اسرائیل از سرزمین مصر و از اسارت مصریان رهایی یافتند، خدا با آنها پیمانی منعقد کرد و به آنها ده فرمان را هدیه نمود. تمامی شریعت یهود واحکام کتاب مقدس بر پایۀ آن ده فرمان بنا شده است. حکم اول، مهمترین حکم ده فرمان می‌باشد. حکم اول این است: " من خداوند، خدای تو هستم که ترا از مصر که در آنجا در غلامی بسر می بردی بیرون آوردم. خدای دیگر غیر از من نداشته باش."
(کتاب خروج، فصل بیستم، آیۀ 2-3)
چرا این حکم از بقیۀ احکام مهمتر است؟ چون در فرهنگ کتاب مقدس، میان گناه و گناهان تفاوتی عظیم وجود دارد. گناه را می‌توان به درختی تشبیه کرد که گناهان کوچک و بزرگ، ثمرات آن می‌باشند. هر گناهی را که مرتکب می‌شویم، در پشت سرآن، گناه بت‌پرستی قرار دارد. لذا بر طبق تعلیم کتاب مقدس، راه رهایی از "گناه"، ایمان به عیسی مسیح و تولد تازه است. زمانی که این مژدۀ نجات را شنیده پذیرفتیم و به عیسی مسیح ایمان آورده او نجات دهنده و خداوند زندگی ما شد، او بتهای ما را یک به یک به ما نشان می‌دهد. روح پاک خدا، به ما کمک می‌کند که بتهای خُرد و بزرگ خود را تشخیص بدهیم و با تکیه و توکل به قدرت او، آنها را از وجود خود دور کنیم.
یوحنای رسول ، رسالۀ اول خود را با این کلمات به پایان می‌رساند:" ای فرزندان من، از بتها دوری کنید." شاید نزد تان سوال پیدا شود که چرا می‌خواهی راجع به بت‌ و بت‌پرستی صحبت کنی؟ من مجسمۀ از چوب و یا سنگ برای خود نساخته ام و آن را پرستش نمی کنم، پس من بت پرست نیستم. به منظور پی بردن به عمق بیم و امیدهای مردم، باید دو موضوع را درک کنیم: اول اینکه چه چیزی شخص را شادمان می‌سازد، بدین وسیله به امیدها و آرزوها و معیارهای واقعی آن شخص پی‌خواهید برد. از سوی دیگر، لازم است سعی کنید که بفهمید که بزرگترین ترس اشخاص کدام است؟ ببینید چه چیزی او را آنقدر می‌ترساند که میل به زندگی و زنده ماندن را در وی می‌کشد. بسیارشنیده‌ایم که دوست یا عضو خانوادۀ ما گفته است که اگر فلان کارنشود، خودکشی خواهم کرد. یا اینکه اگر اینطور شود، دیگر زنده ماندن برای من فایده‌ای ندارد. اگربه این دوسوال جواب پیدا کردید، آنگاه محدودۀ بیم و امید فرد مشورت شونده را پیدا خواهید کرد و خواهید توانست که بر اساس آن به او مشورت مناسب خواهید داد.

منظور این است که انسانها، بلااستثنا، آگاهانه و یا ناآگاهانه، چه حاضر به اقرار کردنش باشند و چه آن مطلب را انکار کنند، همیشه در پی بدست آوردن آنچیزی هستند که مایۀ شادمانی گردد، واز خود بپرسید: «چه چیزی باعث شادمانی واقعی من خواهد شد؟»
جواب به این سوال، بت بزرگ تان را برای شما آشکار خواهد ساخت.

از جانب دیگر، ترسهای ما نیز، به نوعی دیگر، مطالب نهفته قلبی ما را برای ما آشکار می‌سازند. زمانی که به رویا ها و خیالات خود در وقت بیداری توجه کنیم، و از خود بپرسیم: «چه چیز مرا از زنده ماندن بیزار خواهد ساخت؟»، «چه واقعه‌ای آنقدر مرا رنج خواهد داد که شاید متعاقبش دست به خودکشی بزنم؟» جواب به این سوال، نیز ماهیت بتی دیگر را برای ما آشکار خواهد نمود. پس ما حداقل دو بت داریم، یکی آنکه وجودش برای ما خوشی و شادی واقعی و عمیقی را به همراه خواهد آورد و دیگری بتی است که ترس از دست دادنش، رویاء زمان بیداری ماست. شاید بت شما، سلامتی، موفقیت، خانواده، یا حتی آسایش خودتان باشد، مهم نیست. مهم این است که بدانیم من و شما به یک قسم، مستعد بت‌پرستی هستیم. حقیقت این است که ، مغز ما، یک کارخانۀ بت‌سازی است که دائماً در سه وقت مشغول به کار می‌باشد.
پولس رسول، زمانی که چندان با مرگ فاصله نداشت و در روزگاری که حتی یک رهبر سیاسی خداترس هم در جهان وجود نداشت، تحت الهام روح‌القدس به کلیسا چنین نوشت: « پس پیش از هر چیز تأکید می کنم که درخواستها، دعاها، شفاعت ها و سپاس ها برای همۀ مردم، برای پادشاهان وهمۀ اولیاء امور به پیشگاه خداوند تقدیم گردد تا ما بتوانیم با صلح و سلامتی و در کمال خدا ترسی و سرافرازی به سر بریم (رسالۀ اول پولس رسول به تیموتائوس فصل دوم آیات 1 و۲). بعضی از پیروان مسیح ، علیرغم آگاهی از فرمان مسیح که از ما خواسته است برای همه حتی دشمنان ما برکت بطلبیم، قادر نیستند که برای دیگران دعای خیر کنند.
به همین دلیل، مطالعۀ کتاب یونس نبی برای ما پیروان مسیح خالی از برکت نخواهد بود.
یونس مردی بود که هرچند در سخن خود را پرستندۀ یهوه وانسانی خداترس معرفی می‌کرد، ولی دو بت بزرگ را در وجود خود حمل می‌کرد. داستان یونس تنها چند صفحه از کتاب مقدس را به خود اختصاص داده است و می‌توان این کتاب را مطالعه کرد.
به منظور درک این قسمت از کلام خدا لازم است که تمام قصه یونس را بخوانیم. پس اگر به کتاب مقدس دسترسی دارید، لطفا واقعۀ را که برای یونس رخ داد، یکبار دیگر بخوانید و بار دیگر خود را با آن داستان آشنا سازید. در کتاب یونس، قصه از آنجا شروع می‌شود که خدا به یونس که خادم خدا محسوب می‌شد، وظیفه‌ای را محول نمود. خدا از او خواست که به شهر نینوا رفته، در آنجا پیام داوری الهی را اعلام نماید. یونس به عوض اطاعت از فرمان خدا، تصمیم گرفت که به وسیلۀ کشتی به مکانی دیگر فرار کند. در هنگام سفر، بحرطوفانی شد. ظاهراً وقوع طوفان در آن فصل خاص امری غیرعادی بود و به همین دلیل دریانوردان با سابقه می‌دانستند که دلیل این طوفان بحر را باید در ماوراء طبیعت جستجو نمود. لذا « کشتی بانان به یکدیگر خود گفتند: «قرعه بیاندازیم و ببینیم که بخاطر چه کسی به این بلا دچار شده ایم » (یونس فصل ۱ آیۀ ۷). زمانی که قرعه بنام یونس افتاد، او اقرار کرد که از حضور خدا فرار کرده است و به کشتیبانان پیشنهاد کرد که به جهت آرام شدن طوفان او را به بحر بیندازند (فصل ۱ آیۀ ۱۲). کپیتان کشتی و خدمۀ آن، ابتدا تلاش بسیار کردند که کشتی را به خشکی برسانند و زمانی که به لحاظ طوفان بیش از حد بحر موفق به هدایت کشتی نشدند، یونس را به بحر انداختند وبحرآرام شد (فصل ۱ آیۀ ۱۵). کتاب مقدس به ما می‌گوید که خداوند ماهی بزرگی را پیدا کرد و یونس را بلعید و یونس سه روز و سه شب در شکم آن ماهی ماند. یونس در شکم ماهی نزد خدا دعا کرد که آن دعا را در فصل دوم کتاب یونس مشاهده می‌کنیم. پس از سه روز، خداوند دعای یونس را اجابت نمود و ماهی او را بر خشکی قی کرد. بار دیگر خدا به یونس گفت که به نینوا برو و آن پیامی را که من به تو می‌گویم به اهالی آن شهر برسان. (فصل سوم آیۀ ۱). این بار یونس فرمان خدا را اطاعت کرد و در نینوا پیام خدا را اعلام کرد که پس از چهل روز نینوا ویران خواهد شد. عکس العمل مردم نینوا به هشدار یونس، توبه و اظهار ندامت و درخواست بخشش از سوی خدا بود. دوستان عزیزم، باید دانست که خدای کتاب مقدس هیچگاه از داوری و مجازات سخن نمی‌گوید مگر آنکه در کنار آن پیام داوری و جزا، خبر خوش فیض و رحمت را قرار داده باشد. تفاوت هشدارهای کتاب مقدس با بقیۀ کتب مذهبی، مذاهب دیگر این است که در کتاب مقدس، پیام داوری الهی در مضمون فیض و رحمت و خبر خوش انجیل داده می‌شود. ادامه در شماره آینده